حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قُلْتُ لِمَالِكٍ حَدَّثَكَ نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَعْتَقَ شِرْكًا لَهُ فِي عَبْدٍ فَكَانَ لَهُ مَالٌ يَبْلُغُ ثَمَنَ الْعَبْدِ قُوِّمَ عَلَيْهِ قِيمَةَ الْعَدْلِ فَأَعْطَى شُرَكَاءَهُ حِصَصَهُمْ وَعَتَقَ عَلَيْهِ الْعَبْدُ وَإِلاَّ فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ مَا عَتَقَ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у: «Мен Моликка: ‹Сенга Нофиъ ибн Умардан ривоят қилдими?› деб айтдим», деди: «У: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким бир қулда ўзига тегишли улушини озод қилса ва унинг шу қулнинг баҳосига етадиган моли бўлса, қул унга адолатли баҳо билан баҳоланади, сўнг у шерикларига уларнинг ҳиссаларини беради ва қул унинг ҳисобидан озод бўлади. Акс ҳолда, ундан озод бўлгани озод бўлган бўлади», деди›, деди».