حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ جُبَيْرٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ رَجُلٌ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ . قَالَ تَعْرِفُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ فَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ . فَأَتَى عُمَرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَقَالَ " مُرْهُ فَلْيُرَاجِعْهَا ثُمَّ لْيُطَلِّقْهَا فِي قُبُلِ عِدَّتِهَا " . قَالَ قُلْتُ فَيُعْتَدُّ بِهَا قَالَ فَمَهْ أَرَأَيْتَ إِنْ عَجَزَ وَاسْتَحْمَقَ
Бизга ал-Қаънабий ривоят қилди: Бизга Язийд - яъни ибн Иброҳим - Муҳаммад ибн Сийрийндан ривоят қилди: Менга Юнус ибн Жубайр ривоят қилди. У айтди: Мен Абдуллаҳ ибн Умардан сўрадим: ‹Бир киши хотинини ҳайзли ҳолда талоқ қилди (қандай бўлади)?› дедим. У: ‹Абдуллаҳ ибн Умарни танийсанми?› деди. Мен: ‹Ҳа,› дедим. У: ‹Абдуллаҳ ибн Умар хотинини ҳайзли ҳолда талоқ қилган эди. Шунда Умар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига келиб, ундан сўради. У зот: ‹Унга буюр, хотинини қайтариб олсин, сўнг иддасининг бошида (пок ҳолида) талоқ қилсин,› дедилар,› деди. Мен: ‹Бу (ҳайз пайтидаги талоқ) ҳисобга олинадими?› дедим. У: ‹Нима эди (албатта ҳисобланади)! Агар у (киши) ожиз қолиб, аҳмоқлик қилса, сен нима деб ўйлайсан?› деди.