حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي غَلاَّبٍ، يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ. فَقَالَ تَعْرِفُ ابْنَ عُمَرَ إِنَّ ابْنَ عُمَرَ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ فَأَتَى عُمَرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَأَمَرَهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا فَإِذَا طَهُرَتْ فَأَرَادَ أَنْ يُطَلِّقَهَا فَلْيُطَلِّقْهَا، قُلْتُ فَهَلْ عَدَّ ذَلِكَ طَلاَقًا قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ عَجَزَ وَاسْتَحْمَقَ.
Ҳажжож ибн Минҳол, Ҳаммом ибн Яҳёдан, у Қатодадан, у Абу Ғаллоб Юнус ибн Жубайрдан ривоят қилади: Мен Ибн Умарга: Бир киши хотинини ҳайз ҳолатида талоқ қилди (нима бўлади)? дедим. У: Ибн Умарни танийсанми? Ибн Умар хотинини ҳайз ҳолатида талоқ қилди. Умар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиға келиб, буни унга зикр қилди. У унга — унга қайтишни ва у (аёл) покланганида, агар талоқ қилишни истаса, талоқ қилишни — буюрди, деди. Мен: У буни талоқ деб ҳисобладими? дедим. У: Айтинг-чи, агар у (эр) ожиз бўлиб, телбалик қилса (нима бўлар эди)? деди.