وَحَدَّثَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، عَنِ ابْنِ عُلَيَّةَ، عَنْ يُونُسَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ، سِيرِينَ عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ فَقَالَ أَتَعْرِفُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فَإِنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ فَأَتَى عُمَرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَأَمَرَهُ أَنْ يَرْجِعَهَا ثُمَّ تَسْتَقْبِلَ عِدَّتَهَا . قَالَ فَقُلْتُ لَهُ إِذَا طَلَّقَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ أَتَعْتَدُّ بِتِلْكَ التَّطْلِيقَةِ فَقَالَ فَمَهْ أَوَإِنْ عَجَزَ وَاسْتَحْمَقَ
Ва менга Яъқуб ибн Иброҳим ад-Даврақий Ибн Улайядан, у Юнусдан, у Муҳаммад ибн Сириндан, у Юнус ибн Жубайрдан ривоят қилди, у деди: Мен Ибн Умарга: «Бир киши аёлини ҳайз ҳолатида талоқ қилди (қандай бўлади)?» дедим. У: «Абдуллаҳ ибн Умарни танийсанми? У ўз аёлини ҳайз ҳолатида талоқ қилди; Умар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб, ундан сўради, у унга уни қайтариб олишни, сўнг (аёл) иддасини (янгидан) бошлашини буюрди» деди. (Юнус) деди: Мен унга: «Киши аёлини ҳайз ҳолатида талоқ қилса, ўша талоқ ҳисобланадими?» дедим. У: «Бўлмаса-чи? Ҳатто у ожиз қолиб, аҳмоқлик қилган бўлса ҳам (ҳисобланади)» деди.