أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِيهِ ابْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يُسْأَلُ عَنْ رَجُلٍ، طَلَّقَ امْرَأَتَهُ حَائِضًا فَقَالَ أَتَعْرِفُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَإِنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ حَائِضًا فَأَتَى عُمَرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ الْخَبَرَ فَأَمَرَهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا حَتَّى تَطْهُرَ . وَلَمْ أَسْمَعْهُ يَزِيدُ عَلَى هَذَا .
Бизга Амр ибн Алий хабар бериб деди: бизга Абу Осим ривоят қилди, у деди: Ибн Журайж — менга уни Ибн Товус хабар берди, у отасидан (ривоят қилдики), у Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан, хотинини ҳайзли ҳолатида талоқ қилган бир киши ҳақида сўралаётганини эшитди. (Абдуллаҳ): «Абдуллаҳ ибн Умарни танайсанми?» деди. (Сўровчи): «Ҳа,» деди. (Абдуллаҳ): «Дарҳақиқат, у хотинини ҳайзли ҳолатида талоқ қилган эди. Шунда Умар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб, унга бу хабарни айтди. (Набий) унга, токи (хотини) поклангунча, уни қайтариб олишни буюрдилар,» деди. Мен унинг (рови)дан бундан ортиғини эшитмадим.