أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ يُونُسَ بْنَ جُبَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، قَالَ طَلَّقْتُ امْرَأَتِي وَهِيَ حَائِضٌ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عُمَرُ فَذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مُرْهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا فَإِذَا طَهُرَتْ - يَعْنِي - فَإِنْ شَاءَ فَلْيُطَلِّقْهَا " . قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ فَاحْتَسَبْتَ مِنْهَا فَقَالَ مَا يَمْنَعُهَا أَرَأَيْتَ إِنْ عَجَزَ وَاسْتَحْمَقَ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар бериб деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Қатодадан (ривоят қилди). У деди: мен Юнус ибн Жубайрдан эшитдим, у деди: мен Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан эшитдим, у деди: мен хотинимни ҳайзли ҳолатида талоқ қилдим. Шунда Умар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб, буни унга айтди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Унга буюр, хотинини қайтариб олсин, сўнг пок бўлганида — яъни — агар хоҳласа, талоқ қилсин,» дедилар. Мен Ибн Умарга: «Буни ундан (талоғидан) бир талоқ деб ҳисобладингми?» дедим. У: «Нега ҳисобланмасин? Агар (киши) ожиз қолиб, аҳмоқлик қилса, нима дейсан?» деди.
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنِ ابْنِ إِدْرِيسَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، وَيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، ح وَأَخْبَرَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالُوا إِنَّ ابْنَ عُمَرَ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَذَكَرَ عُمَرُ رضى الله عنه لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مُرْهُ فَلْيُرَاجِعْهَا حَتَّى تَحِيضَ حَيْضَةً أُخْرَى فَإِذَا طَهُرَتْ فَإِنْ شَاءَ طَلَّقَهَا وَإِنْ شَاءَ أَمْسَكَهَا فَإِنَّهُ الطَّلاَقُ الَّذِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهِ " . قَالَ تَعَالَى { فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ } .
Бизга Бишр ибн Холид ривоят қилиб деди: бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, у Ибн Идрисдан, у Муҳаммад ибн Ишоқ, Яҳё ибн Саид ва Убайдуллаҳ ибн Умардан, улар Нофедан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилди). Ва бизга Зуҳайр хабар бериб (деди): у Мусо ибн Уқбадан, у Нофедан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилди). Улар дедиларки, Ибн Умар хотинини ҳайзли ҳолатида талоқ қилди. Шунда Умар (розияллаҳу анҳу) буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтди. (Набий): «Унга буюр, хотинини қайтариб олсин, токи яна бир бор ҳайз кўргунча. Сўнг пок бўлганида, агар хоҳласа, талоқ қилсин, агар хоҳласа, ушлаб қолсин. Чунки бу Аллаҳ азза ва жалла буюрган талоғдир. Аллаҳ таоло: «Уларни иддалари (вақти) учун талоқ қилингиз,» деган,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا سُئِلَ عَنِ الرَّجُلِ، طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَيَقُولُ أَمَّا إِنْ طَلَّقَهَا وَاحِدَةً أَوِ اثْنَتَيْنِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا ثُمَّ يُمْسِكَهَا حَتَّى تَحِيضَ حَيْضَةً أُخْرَى ثُمَّ تَطْهُرَ ثُمَّ يُطَلِّقَهَا قَبْلَ أَنْ يَمَسَّهَا وَأَمَّا إِنْ طَلَّقَهَا ثَلاَثًا فَقَدْ عَصَيْتَ اللَّهَ فِيمَا أَمَرَكَ بِهِ مِنْ طَلاَقِ امْرَأَتِكَ وَبَانَتْ مِنْكَ امْرَأَتُكَ .
Бизга Алий ибн Ҳужр хабар бериб деди: бизга Исмоил хабар бериб (деди), у Айюбдан, у Нофедан (ривоят қилди). У деди: Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан хотинини ҳайзли ҳолатида талоқ қилган киши ҳақида сўралганида, у шундай дерди: агар уни бир ёки икки (талоқ) билан талоқ қилган бўлса, албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга хотинини қайтариб олишни, сўнг яна бир бор ҳайз кўриб, кейин поклангунча уни ушлаб қолишни, сўнг унга яқинлик қилишидан олдин талоқ қилишни буюрганлар. Агар уни уч (талоқ) билан талоқ қилган бўлсанг, сен хотинингни талоқ қилиш хусусида Аллаҳ сенга буюрган нарсада Аллаҳга осийлик қилибсан ва хотининг сендан қатъий (қайтариб бўлмайдиган тарзда) ажралибди.
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، - مَرْوَزِيٌّ - قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَاجَعَهَا .
Бизга Юсуф ибн Исо — марвалик — хабар бериб деди: бизга ал-Фазл ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга Ҳанзала ривоят қилди, у Солимдан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у хотинини ҳайзли ҳолатида талоқ қилди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга буюрдилар, у эса хотинини қайтариб олди.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِيهِ ابْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يُسْأَلُ عَنْ رَجُلٍ، طَلَّقَ امْرَأَتَهُ حَائِضًا فَقَالَ أَتَعْرِفُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَإِنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ حَائِضًا فَأَتَى عُمَرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ الْخَبَرَ فَأَمَرَهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا حَتَّى تَطْهُرَ . وَلَمْ أَسْمَعْهُ يَزِيدُ عَلَى هَذَا .
Бизга Амр ибн Алий хабар бериб деди: бизга Абу Осим ривоят қилди, у деди: Ибн Журайж — менга уни Ибн Товус хабар берди, у отасидан (ривоят қилдики), у Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан, хотинини ҳайзли ҳолатида талоқ қилган бир киши ҳақида сўралаётганини эшитди. (Абдуллаҳ): «Абдуллаҳ ибн Умарни танайсанми?» деди. (Сўровчи): «Ҳа,» деди. (Абдуллаҳ): «Дарҳақиқат, у хотинини ҳайзли ҳолатида талоқ қилган эди. Шунда Умар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб, унга бу хабарни айтди. (Набий) унга, токи (хотини) поклангунча, уни қайтариб олишни буюрдилар,» деди. Мен унинг (рови)дан бундан ортиғини эшитмадим.
أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، ح وَأَنْبَأَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ، قَالَ نُبِّئْتُ عَنْ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا، عَنْ صَالِحِ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - وَقَالَ عَمْرٌو إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - كَانَ طَلَّقَ حَفْصَةَ ثُمَّ رَاجَعَهَا . وَاللَّهُ أَعْلَمُ .
Бизга Абда ибн Абдуллаҳ хабар бериб деди: бизга Яҳё ибн Одам хабар берди. (Бошқа йўл билан) бизга Амр ибн Мансур хабар бериб деди: бизга Саҳл ибн Муҳаммад Абу Саид ривоят қилиб деди: менга Яҳё ибн Закарийёдан, у Солиҳ ибн Солиҳдан, у Салама ибн Куҳайлдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан, у Умардан хабар берилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — Амр эса: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди — Ҳафсани талоқ қилган, сўнг унга қайтган эдилар. Аллаҳ энг билгувчидир.