وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ، يُسْأَلُ عَنْ رَجُلٍ، طَلَّقَ امْرَأَتَهُ حَائِضًا فَقَالَ أَتَعْرِفُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَإِنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ حَائِضًا فَذَهَبَ عُمَرُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ الْخَبَرَ فَأَمَرَهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا قَالَ لَمْ أَسْمَعْهُ يَزِيدُ عَلَى ذَلِكَ لأَبِيهِ.
Ва бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ хабар берди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга Ибн Товус отасидан хабар бердики, у Ибн Умарни — аёлини ҳайз ҳолатида талоқ қилган киши ҳақида сўралганда — эшитди, у: «Абдуллаҳ ибн Умарни танийсанми?» деди. У: «Ҳа» деди. У: «У ўз аёлини ҳайз ҳолатида талоқ қилди, Умар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига бориб, унга хабарни айтди, у унга уни қайтариб олишни буюрди» деди. (Ровий) деди: Мен уни (Товус) отасига бундан ортиғини қўшаётганини эшитмадим.