حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنْ رَجُلٍ، طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَقَالَ هَلْ تَعْرِفُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فَإِنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَسَأَلَ عُمَرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا . قَالَ قُلْتُ فَيُعْتَدُّ بِتِلْكَ التَّطْلِيقَةِ قَالَ فَمَهْ أَرَأَيْتَ إِنْ عَجَزَ وَاسْتَحْمَقَ
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, Айюбдан, у Муҳаммад ибн Сириндан, у Юнус ибн Жубайрдан (ривоят қилдики), у деди: мен Ибн Умардан хотинини ҳайз ҳолида талоғ қилган киши ҳақида сўрадим. У: «Абдуллаҳ ибн Умарни биласанми? У (ҳам) хотинини ҳайз ҳолида талоғ қилган эди, шунда Умар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўради, у (Набий) унга (хотинини) қайтариб олишни буюрди,» деди. Мен: «Бу талоғ (ҳисобга) саналадими?» дедим. У: «Бўлмаса-чи! (Талоғ қилган киши) ожиз қолиб, аҳмоқлик қилган бўлса, нима деб ўйлайсан?» деди.