حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ، حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ جُبَيْرٍ، سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ طَلَّقَ ابْنُ عُمَرَ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ، فَسَأَلَ عُمَرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا، ثُمَّ يُطَلِّقَ مِنْ قُبُلِ عِدَّتِهَا، قُلْتُ فَتَعْتَدُّ بِتِلْكَ التَّطْلِيقَةِ قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ عَجَزَ وَاسْتَحْمَقَ.
Ҳажжож, Язид ибн Иброҳимдан, у Муҳаммад ибн Сийриндан: Менга Юнус ибн Жубайр айтиб берди: Мен Ибн Умардан сўрадим. У: Ибн Умар хотинини ҳайз ҳолатида талоқ қилди. Умар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради. У унга — унга қайтишни, сўнг иддаси олдида (покликда) талоқ қилишни буюрдилар, деди. Мен: У ўша талоқни (иддага) ҳисобладими? дедим. У: Айтинг-чи, агар у (эр) ожиз бўлиб, телбалик қилса (нима бўлар эди)? деди.