حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنهما ـ طَلَّقَ امْرَأَةً لَهُ وَهْىَ حَائِضٌ تَطْلِيقَةً وَاحِدَةً، فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُرَاجِعَهَا، ثُمَّ يُمْسِكَهَا حَتَّى تَطْهُرَ، ثُمَّ تَحِيضَ عِنْدَهُ حَيْضَةً أُخْرَى، ثُمَّ يُمْهِلَهَا حَتَّى تَطْهُرَ مِنْ حَيْضِهَا، فَإِنْ أَرَادَ أَنْ يُطَلِّقَهَا فَلْيُطَلِّقْهَا حِينَ تَطْهُرُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُجَامِعَهَا، فَتِلْكَ الْعِدَّةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ أَنْ تُطَلَّقَ لَهَا النِّسَاءُ. وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا سُئِلَ عَنْ ذَلِكَ قَالَ لأَحَدِهِمْ إِنْ كُنْتَ طَلَّقْتَهَا ثَلاَثًا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْكَ، حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ. وَزَادَ فِيهِ غَيْرُهُ عَنِ اللَّيْثِ حَدَّثَنِي نَافِعٌ قَالَ ابْنُ عُمَرَ لَوْ طَلَّقْتَ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ، فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَنِي بِهَذَا.
Қутайба, Лайсдан, у Нофиъдан ривоят қилади: Ибн Умар ибн Хаттоб (розияллаҳу анҳумо) хотинини ҳайз ҳолатида бир талоқ билан талоқ қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга — унга қайтишни, сўнг уни поклангунча ушлаб туришни, сўнг унинг ҳузурида яна бир ҳайз кўриб, сўнг ҳайзидан поклангунча (кутишни); агар уни талоқ қилишни истаса, у (аёл) покланган пайтда — унга жимоқ қилишдан олдин — талоқ қилишни буюрдилар. Мана шу — Аллаҳ аёллар (шунга кўра) талоқ қилинишини буюрган иддадир. Абдуллаҳ бундан сўралганида, улардан бирига: Агар уни уч (талоқ билан) талоқ қилган бўлсанг, у — сендан бошқа эрга турмуш қурмагунча — сенга ҳаром бўлди, дер эди. Бошқа (рови) бунга Лайсдан қўшди: Менга Нофиъ айтиб берди: Ибн Умар: Агар бир ёки икки марта талоқ қилган бўлсанг (қайтара олардинг), чунки Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менга шундай буюрган эдилар, деди.