بَابُ: {وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ}
حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ زَوَّجَ مَعْقِلٌ أُخْتَهُ فَطَلَّقَهَا تَطْلِيقَةً.
Муҳаммад, Абдулваҳҳобдан, у Юнусдан, у Ҳасандан ривоят қилади: Маъқил синглисини (бир кишига) никоҳлаб берди, у (эр) уни бир талоқ билан талоқ қилди.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ، أَنَّ مَعْقِلَ بْنَ يَسَارٍ، كَانَتْ أُخْتُهُ تَحْتَ رَجُلٍ فَطَلَّقَهَا، ثُمَّ خَلَّى عَنْهَا حَتَّى انْقَضَتْ عِدَّتُهَا، ثُمَّ خَطَبَهَا فَحَمِيَ مَعْقِلٌ مِنَ ذَلِكَ أَنَفًا فَقَالَ خَلَّى عَنْهَا وَهْوَ يَقْدِرُ عَلَيْهَا، ثُمَّ يَخْطُبُهَا فَحَالَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا، فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاَ تَعْضُلُوهُنَّ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ، فَدَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَ عَلَيْهِ، فَتَرَكَ الْحَمِيَّةَ وَاسْتَقَادَ لأَمْرِ اللَّهِ.
Муҳаммад ибнул Мусанно, Абдулаълодан, у Саиддан, у Қатодадан: Бизга Ҳасан айтиб берди: Маъқил ибн Ясорнинг синглиси бир кишининг (никоҳи)да эди, у (эр) уни талоқ қилди, сўнг уни (иддаси тугагунча) қўйиб қўйди, то иддаси тугагунча. Сўнг унга (яна) совчилик қилди. Маъқил бундан ғайрат (номус) билан жаҳли чиқди ва: У ундан кечди, ҳолбуки у (эр) унга қодир (хотини) эди, сўнг унга совчилик қиляпти? деб у (синглиси) билан у (эр) орасини тўсди. Шунда Аллаҳ «Қачон аёлларни талоқ қилсангиз, улар ўз муддатларига етса, уларни (бошқа эрга тегишдан) тўсманглар» — оят охиригача (нозил қилди). Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни чақириб, унга (оятни) ўқидилар. У ғайратни тарк қилиб, Аллаҳнинг амрига бўйсунди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنهما ـ طَلَّقَ امْرَأَةً لَهُ وَهْىَ حَائِضٌ تَطْلِيقَةً وَاحِدَةً، فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُرَاجِعَهَا، ثُمَّ يُمْسِكَهَا حَتَّى تَطْهُرَ، ثُمَّ تَحِيضَ عِنْدَهُ حَيْضَةً أُخْرَى، ثُمَّ يُمْهِلَهَا حَتَّى تَطْهُرَ مِنْ حَيْضِهَا، فَإِنْ أَرَادَ أَنْ يُطَلِّقَهَا فَلْيُطَلِّقْهَا حِينَ تَطْهُرُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُجَامِعَهَا، فَتِلْكَ الْعِدَّةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ أَنْ تُطَلَّقَ لَهَا النِّسَاءُ. وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا سُئِلَ عَنْ ذَلِكَ قَالَ لأَحَدِهِمْ إِنْ كُنْتَ طَلَّقْتَهَا ثَلاَثًا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْكَ، حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ. وَزَادَ فِيهِ غَيْرُهُ عَنِ اللَّيْثِ حَدَّثَنِي نَافِعٌ قَالَ ابْنُ عُمَرَ لَوْ طَلَّقْتَ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ، فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَنِي بِهَذَا.
Қутайба, Лайсдан, у Нофиъдан ривоят қилади: Ибн Умар ибн Хаттоб (розияллаҳу анҳумо) хотинини ҳайз ҳолатида бир талоқ билан талоқ қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга — унга қайтишни, сўнг уни поклангунча ушлаб туришни, сўнг унинг ҳузурида яна бир ҳайз кўриб, сўнг ҳайзидан поклангунча (кутишни); агар уни талоқ қилишни истаса, у (аёл) покланган пайтда — унга жимоқ қилишдан олдин — талоқ қилишни буюрдилар. Мана шу — Аллаҳ аёллар (шунга кўра) талоқ қилинишини буюрган иддадир. Абдуллаҳ бундан сўралганида, улардан бирига: Агар уни уч (талоқ билан) талоқ қилган бўлсанг, у — сендан бошқа эрга турмуш қурмагунча — сенга ҳаром бўлди, дер эди. Бошқа (рови) бунга Лайсдан қўшди: Менга Нофиъ айтиб берди: Ибн Умар: Агар бир ёки икки марта талоқ қилган бўлсанг (қайтара олардинг), чунки Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менга шундай буюрган эдилар, деди.