وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَعْتَقَ نَصِيبًا لَهُ فِي عَبْدٍ فَكَانَ لَهُ مِنَ الْمَالِ قَدْرُ مَا يَبْلُغُ قِيمَتَهُ قُوِّمَ عَلَيْهِ قِيمَةَ عَدْلٍ وَإِلاَّ فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ مَا عَتَقَ " .
Бизга Шайбоон ибн Фаррухҳ ривоят қилди, бизга Жарийр ибн Ҳозим Абдуллаҳ ибн Умарнинг озод қилинган қули Нофиъдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан ривоят қилди, у: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Ким бир қулда ўзига тегишли улушини озод қилса ва унинг шу қул қийматига етадиган миқдорда моли бўлса, қул унга адолатли баҳо билан баҳоланади. Акс ҳолда, ундан озод бўлгани озод бўлган бўлади›, деди», деди.