4810-ҳадисСунани Насоий · Қасома, қисос ва дият китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْلَى، عَنِ الْحَجَّاجِ الصَّوَّافِ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمُكَاتَبِ يُودَى بِقَدْرِ مَا أَدَّى مِنْ مُكَاتَبَتِهِ دِيَةَ الْحُرِّ وَمَا بَقِيَ دِيَةَ الْعَبْدِ .
Бизга Муҳаммад ибн Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилиб, деди: бизга Яъло ривоят қилди, у Ҳажжож ас-Саввофдан, у Яҳёдан, у Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилиб) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мукотаб ҳақида ҳукм қилдиларки, у ўзининг котаба (шартнома) пулидан тўлаган миқдорича озод кишининг дияти, қолган миқдори эса қулнинг дияти (билан) тўланади.