Сунани Насоий — 4809-ҳадис

Қасома, қисос ва дият китоби · Мукотабнинг дияти

4809-ҳадисСунани Насоий · Қасома, қисос ва дият китоби

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطَّرَائِفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِي الْمُكَاتَبِ أَنْ يُودَى بِقَدْرِ مَا عَتَقَ مِنْهُ دِيَةَ الْحُرِّ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Убайдуллаҳ ибн Язид хабар бериб, деди: бизга Усмон ибн Абдурраҳмон ат-Тороифий ривоят қилди, у деди: бизга Муовия ривоят қилди, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мукотаб ҳақида, ундан озод бўлган миқдорича озод кишининг дияти тўланишини ҳукм қилдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 4804-ҳадисҚасома, қисос ва дият китоби

к —, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўн икки минг (дирҳам) — яъни дият тўғрисида — ҳукм қилдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 1938-ҳадисРўза китоби

Айюбдан, у Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — муҳрим (иҳромда)ги ҳолда — ҳижомат қилдирди ва — рўзадор ҳолда — ҳижомат қилдирди.

Сунани Насоий, 4810-ҳадисҚасома, қисос ва дият китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мукотаб ҳақида ҳукм қилдиларки, у ўзининг котаба (шартнома) пулидан тўлаган миқдорича озод кишининг дияти, қолган миқдори эса қулнинг дияти (билан) тўланади.

Сунани Насоий, 4808-ҳадисҚасома, қисос ва дият китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўлдирилган мукотаб (озодлик пули тўлашга шартлашган қул) ҳақида, у тўлаган миқдорига кўра озод кишининг дияти (тўланишини) ҳукм қилдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 2668-ҳадисГувоҳлик китоби

Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) (хат) ёзди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қасам (ямин)ни — даъво қилинган (жавобгар) устида — ҳукм қилди.

Саҳиҳи Муслим, 813-ҳадисҲайз китоби

Ибн Аббос Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу мислини — яъни Яҳё ибн Яҳё ҳадисини — (ривоят қилди).