حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ كَتَبَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِالْيَمِينِ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ.
Бизга Абу Нуайм ривоят қилди, бизга Нофеъ ибн Умар ривоят қилди, у Ибн Абу Мулайкадан, у деди: Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) (хат) ёзди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қасам (ямин)ни — даъво қилинган (жавобгар) устида — ҳукм қилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Мен Ибн Аббосга (хат) ёздим, у менга ёздики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): қасам (ямин) — даъво қилинган (жавобгар) устида(зиммасида), деб ҳукм қилди.
Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Муозни Яманга юборди.
Менга Ибн Аббос ёздики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қасамни даъво қилинган киши (жавобгар) зиммасига қўйиб ҳукм қилдилар.
Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — рўзадор ҳолда — ҳижомат қилдирди.
Айюбдан, у Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — муҳрим (иҳромда)ги ҳолда — ҳижомат қилдирди ва — рўзадор ҳолда — ҳижомат қилдирди.
ки, Абуш-Шаъсо унга Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) иҳромда (бўлган ҳолда) никоҳландилар.