بَابُ الْيَمِينُ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ، فِي الأَمْوَالِ وَالْحُدُودِ
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ كَتَبَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِالْيَمِينِ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ.
Бизга Абу Нуайм ривоят қилди, бизга Нофеъ ибн Умар ривоят қилди, у Ибн Абу Мулайкадан, у деди: Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) (хат) ёзди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қасам (ямин)ни — даъво қилинган (жавобгар) устида — ҳукм қилди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالاً لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ، ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ} إِلَى {عَذَابٌ أَلِيمٌ}. ثُمَّ إِنَّ الأَشْعَثَ بْنَ قَيْسٍ خَرَجَ إِلَيْنَا فَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَحَدَّثْنَاهُ بِمَا، قَالَ، فَقَالَ صَدَقَ لَفِيَّ أُنْزِلَتْ، كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ خُصُومَةٌ فِي شَىْءٍ، فَاخْتَصَمْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " شَاهِدَاكَ أَوْ يَمِينُهُ ". فَقُلْتُ لَهُ إِنَّهُ إِذًا يَحْلِفُ وَلاَ يُبَالِي. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالاً وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ". فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ، ثُمَّ اقْتَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ.
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, у Мансурдан, у Абу Воилдан, у деди: Абдуллаҳ деди: Ким бир молни қўлга киритиш учун қасам ичса, Аллаҳга, У ундан ғазабли ҳолда йўлиқади. Сўнг Аллаҳ буни тасдиқлаб: «Албатта Аллаҳга берган аҳдлари ва қасамларини» — «аламли азоб«га қадар (оятини) нозил қилди. Сўнг Ашъас ибн Қайс бизнинг олдимизга чиқиб: Абу Абдурроҳман сизларга нима ривоят қилаяпти? деди. Биз унга айтдик. У: Рост айтди, мен ҳақимда нозил бўлган. Мен билан бир киши орасида бирор нарсада низо бор эди, биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га мухосама қилдик. У: «Икки гувоҳинг ёки унинг қасами», деди. Мен: Унда у (ёлғон) қасам ичади ва парво қилмайди, дедим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким бир молни қўлга киритиш учун — қасамида фожир бўлиб — қасам ичса, Аллаҳга, У ундан ғазабли ҳолда йўлиқади», деди. Шунда Аллаҳ буни тасдиқлади, сўнг бу оятни ўқиди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالاً لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ، ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ} إِلَى {عَذَابٌ أَلِيمٌ}. ثُمَّ إِنَّ الأَشْعَثَ بْنَ قَيْسٍ خَرَجَ إِلَيْنَا فَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَحَدَّثْنَاهُ بِمَا، قَالَ، فَقَالَ صَدَقَ لَفِيَّ أُنْزِلَتْ، كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ خُصُومَةٌ فِي شَىْءٍ، فَاخْتَصَمْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " شَاهِدَاكَ أَوْ يَمِينُهُ ". فَقُلْتُ لَهُ إِنَّهُ إِذًا يَحْلِفُ وَلاَ يُبَالِي. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالاً وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ". فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ، ثُمَّ اقْتَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ.
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, у Мансурдан, у Абу Воилдан, у деди: Абдуллаҳ деди: Ким бир молни қўлга киритиш учун қасам ичса, Аллаҳга, У ундан ғазабли ҳолда йўлиқади. Сўнг Аллаҳ буни тасдиқлаб: «Албатта Аллаҳга берган аҳдлари ва қасамларини» — «аламли азоб«га қадар (оятини) нозил қилди. Сўнг Ашъас ибн Қайс бизнинг олдимизга чиқиб: Абу Абдурроҳман сизларга нима ривоят қилаяпти? деди. Биз унга айтдик. У: Рост айтди, мен ҳақимда нозил бўлган. Мен билан бир киши орасида бирор нарсада низо бор эди, биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га мухосама қилдик. У: «Икки гувоҳинг ёки унинг қасами», деди. Мен: Унда у (ёлғон) қасам ичади ва парво қилмайди, дедим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким бир молни қўлга киритиш учун — қасамида фожир бўлиб — қасам ичса, Аллаҳга, У ундан ғазабли ҳолда йўлиқади», деди. Шунда Аллаҳ буни тасдиқлади, сўнг бу оятни ўқиди.