حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ كَتَبْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَكَتَبَ إِلَىَّ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى أَنَّ الْيَمِينَ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ.
Бизга Халлод ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Нофеъ ибн Умар ривоят қилди, у Ибн Абу Мулайкадан, у деди: Мен Ибн Аббосга (хат) ёздим, у менга ёздики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): қасам (ямин) — даъво қилинган (жавобгар) устида(зиммасида), деб ҳукм қилди.