2553-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қул озод қилиш
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَعْتَقَ نَصِيبًا لَهُ مِنَ الْعَبْدِ، فَكَانَ لَهُ مِنَ الْمَالِ مَا يَبْلُغُ قِيمَتَهُ، يُقَوَّمُ عَلَيْهِ قِيمَةَ عَدْلٍ، وَأُعْتِقَ مِنْ مَالِهِ، وَإِلاَّ فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ ".
Бизга Абу Нуъмон ривоят қилди, бизга Жарир ибн Ҳозим ривоят қилди, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Ким қулдан ўз насибасини озод қилса ва унда унинг қийматига етадиган мол бўлса, (қул) унга адолатли баҳо билан баҳоланади ва унинг молидан озод қилинади. Акс ҳолда, ундан озод бўлгани озод бўлибди».