وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَعْتَقَ شَقِيصًا لَهُ فِي عَبْدٍ فَخَلاَصُهُ فِي مَالِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ اسْتُسْعِيَ الْعَبْدُ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ " .
Менга Амр ан-Ноқид ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Иброҳийм ибн Абу Аруубадан, у Қатодадан, у Назр ибн Анасдан, у Башир ибн Наҳийкдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди, у: «Ким бир қулда ўзига тегишли бир бўлакни озод қилса, уни (тўла) озод қилиш, агар моли бўлса, унинг молидан бўлади. Агар моли бўлмаса, қул унга машаққат қилдирилмаган ҳолда (қолган қийматни) ишлаб тўлашга буюрилади», деди.