وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ قَالَ " مَنْ أَعْتَقَ شَقِيصًا مِنْ مَمْلُوكٍ فَهُوَ حُرٌّ مِنْ مَالِهِ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба шу иснод билан ривоят қилди, у: «Ким бир қулдан бир бўлакни озод қилса, у ўз молидан озод бўлади», деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Ким қулда ўзига (тегишли) бир насибани озод қилса, агар унинг моли бўлса, (қул) унинг молидан озод қилинади
Ким қулда ўзига (тегишли) улушни озод қилса, агар қулнинг баҳосига етадиган (моли) бўлса, ундан қолгани унинг молидан озод бўлади
Ким бир қулда ўзига тегишли улушни озод қилса ва унинг (қулнинг) баҳосига етадиган моли бўлса, у ўша (кишининг) молидан озод бўлади,
Ким бир қулда ўзига тегишли улушини озод қилса, агар унинг шу қул баҳосига етадиган моли бўлса, қолгани унинг молидан озод бўлади
акс ҳолда (қулнинг) озод бўлгани озод бўлади ва қул унинг (ҳисобидан) озод қилинади
Ким бир қулда ўз улушини озод қилса ва унинг қулнинг баҳосига, яъни ўша қулнинг қийматига етадиган моли бўлса, у (қул) унинг молидан озод бўлади,