حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، - وَهَذَا لَفْظُهُ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَعْتَقَ شِقْصًا لَهُ - أَوْ شَقِيصًا لَهُ - فِي مَمْلُوكٍ فَخَلاَصُهُ عَلَيْهِ فِي مَالِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ قُوِّمَ الْعَبْدُ قِيمَةَ عَدْلٍ ثُمَّ اسْتُسْعِيَ لِصَاحِبِهِ فِي قِيمَتِهِ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي حَدِيثِهِمَا جَمِيعًا " فَاسْتُسْعِيَ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ " . وَهَذَا لَفْظُ عَلِيٍّ .
Бизга Наср ибн Али ривоят қилди, бизга Язид, яъни ибн Зурайъ, хабар берди, (ҳ) ва бизга Али ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бишр — бу унинг лафзидир — Саид ибн Абу Аруубадан, у Қатодадан, у ан-Назр ибн Анасдан, у Башир ибн Наҳикдан, у Абу Ҳурайрадан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, дедилар: «Ким қулда ўзига (тегишли) бир ҳисса — ёки бир бўлакни — озод қилса, агар моли бўлса, уни (бутунлай) озод қилиш унинг молидан ўзига (вожибдир); агар моли бўлмаса, қул адолатли баҳо билан баҳоланади, сўнг унинг эгаси учун ўзига оғирлик туширилмаган ҳолда баҳо миқдорида ишлатиб (ҳақи тўлдирилади)» дедилар. Абу Довуд айтди: Икковининг ҳадисида ҳам «ўзига оғирлик туширилмаган ҳолда ишлатилди» (дейилган). Бу Алининг лафзидир.