حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَعْتَقَ نَصِيبًا لَهُ فِي مَمْلُوكٍ أَوْ شِرْكًا لَهُ فِي عَبْدٍ، وَكَانَ لَهُ مِنَ الْمَالِ مَا يَبْلُغُ قِيمَتَهُ بِقِيمَةِ الْعَدْلِ، فَهْوَ عَتِيقٌ ". قَالَ نَافِعٌ وَإِلاَّ فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ مَا عَتَقَ. قَالَ أَيُّوبُ لاَ أَدْرِي أَشَىْءٌ قَالَهُ نَافِعٌ، أَوْ شَىْءٌ فِي الْحَدِيثِ.
Бизга Абу Нуъмон ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, у Айюбдан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, у деди: «Ким ўз қулидаги насибасини ёки ўз қулидаги (шерик бўлган) улушини озод қилса ва унда унинг қийматига адолатли баҳо билан етадиган молдан (мол) бўлса, у (қул тўлиқ) озоддир». Нофеъ деди: Акс ҳолда, ундан озод бўлган нарса озод бўлибди. Айюб деди: Билмайман, бу Нофеъ айтган нарсами ёки ҳадисдаги нарсами.