حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَعْتَقَ شِرْكًا مِنْ مَمْلُوكٍ لَهُ فَعَلَيْهِ عِتْقُهُ كُلُّهُ إِنْ كَانَ لَهُ مَا يَبْلُغُ ثَمَنَهُ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ عَتَقَ نَصِيبُهُ " .
Бизга Иброҳим ибн Мусо ар-Розий ривоят қилди, бизга Исо ибн Юнус хабар берди, бизга Убайдуллаҳ Нофиъдан, у ибн Умардан ривоят қилдики, деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким ўзига (тегишли) қулдан бир улушни озод қилса, агар унинг баҳосига етадиган (моли) бўлса, уни бутунлай озод қилиш унга вожибдир; агар моли бўлмаса, (фақат) унинг насибаси озод бўлади» дедилар.