حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ أَبِي طَلْحَةَ الأَنْصَارِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمُحَاقَلَةِ، وَالْمُخَاضَرَةِ، وَالْمُلاَمَسَةِ، وَالْمُنَابَذَةِ، وَالْمُزَابَنَةِ.
Бизга Ишоқ ибн Ваҳб ривоят қилди, бизга Умар ибн Юнус ривоят қилди, у деди: Менга отам ривоят қилди, у деди: Менга Ишоқ ибн Абу Талҳа Ансорий ривоят қилди, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу): У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) муҳоқала, мухозара (етилмаган кўкат-мевани сотиш), муломаса, мунобаза ва музобанадан ман қилди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ بَيْعِ ثَمَرِ التَّمْرِ حَتَّى تَزْهُوَ. فَقُلْنَا لأَنَسٍ مَا زَهْوُهَا قَالَ تَحْمَرُّ وَتَصْفَرُّ، أَرَأَيْتَ إِنْ مَنَعَ اللَّهُ الثَّمَرَةَ بِمَ تَسْتَحِلُّ مَالَ أَخِيكَ
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Жаъфар ривоят қилди, у Ҳумайддан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хурмо мевасини — токи у заҳв қилмагунча (рангга кирмагунча) — сотишдан ман қилди. Биз Анасга: Унинг заҳви нима? дедик. У деди: Қизариши ва сарғайиши. Айтгинчи, агар Аллаҳ мевани (етилишидан) тўсса, сен биродарингнинг молини нима эвазига ҳалол қиласан?