2208-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Савдо-сотиқ китоби
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ بَيْعِ ثَمَرِ التَّمْرِ حَتَّى تَزْهُوَ. فَقُلْنَا لأَنَسٍ مَا زَهْوُهَا قَالَ تَحْمَرُّ وَتَصْفَرُّ، أَرَأَيْتَ إِنْ مَنَعَ اللَّهُ الثَّمَرَةَ بِمَ تَسْتَحِلُّ مَالَ أَخِيكَ
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Жаъфар ривоят қилди, у Ҳумайддан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хурмо мевасини — токи у заҳв қилмагунча (рангга кирмагунча) — сотишдан ман қилди. Биз Анасга: Унинг заҳви нима? дедик. У деди: Қизариши ва сарғайиши. Айтгинчи, агар Аллаҳ мевани (етилишидан) тўсса, сен биродарингнинг молини нима эвазига ҳалол қиласан?