حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سَلِيمِ بْنِ حَيَّانَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مِينَا، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُبَاعَ الثَّمَرَةُ حَتَّى تُشَقِّحَ. فَقِيلَ مَا تُشَقِّحُ قَالَ تَحْمَارُّ وَتَصْفَارُّ وَيُؤْكَلُ مِنْهَا.
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у Салим ибн Ҳайёндан, бизга Саид ибн Мийно ривоят қилди, у деди: Мен Жобир ибн Абдуллаҳни (розияллаҳу анҳумо) эшитдим, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мевани — токи у тушқиҳ қилмагунча — сотишдан ман қилди. Сўралди: Тушқиҳ нима? У деди: Қизғиш ва сарғиш тортиши ва ундан ейила бошланиши.