حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، أَخْبَرَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانُوا يَتَبَايَعُونَ الْجَزُورَ إِلَى حَبَلِ الْحَبَلَةِ، فَنَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْهُ. فَسَّرَهُ نَافِعٌ أَنْ تُنْتَجَ النَّاقَةُ مَا فِي بَطْنِهَا.
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Жувайрия хабар берди, у Нофеъдан, у Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳу), у деди: Улар туяни ҳабалул ҳабала (туя бўғозининг бўғози муддати)гача савдолашардилар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ундан ман қилди. Нофеъ уни шундай изоҳлади: Урғочи туя қорнидагини туғиши (муддатигача).