حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَثَلُ الْمُسْلِمِينَ وَالْيَهُودِ وَالنَّصَارَى كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتَأْجَرَ قَوْمًا يَعْمَلُونَ لَهُ عَمَلاً يَوْمًا إِلَى اللَّيْلِ عَلَى أَجْرٍ مَعْلُومٍ، فَعَمِلُوا لَهُ إِلَى نِصْفِ النَّهَارِ فَقَالُوا لاَ حَاجَةَ لَنَا إِلَى أَجْرِكَ الَّذِي شَرَطْتَ لَنَا، وَمَا عَمِلْنَا بَاطِلٌ، فَقَالَ لَهُمْ لاَ تَفْعَلُوا أَكْمِلُوا بَقِيَّةَ عَمَلِكُمْ، وَخُذُوا أَجْرَكُمْ كَامِلاً، فَأَبَوْا وَتَرَكُوا، وَاسْتَأْجَرَ أَجِيرَيْنِ بَعْدَهُمْ فَقَالَ لَهُمَا أَكْمِلاَ بَقِيَّةَ يَوْمِكُمَا هَذَا، وَلَكُمَا الَّذِي شَرَطْتُ لَهُمْ مِنَ الأَجْرِ. فَعَمِلُوا حَتَّى إِذَا كَانَ حِينُ صَلاَةِ الْعَصْرِ قَالاَ لَكَ مَا عَمِلْنَا بَاطِلٌ، وَلَكَ الأَجْرُ الَّذِي جَعَلْتَ لَنَا فِيهِ. فَقَالَ لَهُمَا أَكْمِلاَ بَقِيَّةَ عَمَلِكُمَا، فَإِنَّ مَا بَقِيَ مِنَ النَّهَارِ شَىْءٌ يَسِيرٌ. فَأَبَيَا، وَاسْتَأْجَرَ قَوْمًا أَنْ يَعْمَلُوا لَهُ بَقِيَّةَ يَوْمِهِمْ، فَعَمِلُوا بَقِيَّةَ يَوْمِهِمْ حَتَّى غَابَتِ الشَّمْسُ، وَاسْتَكْمَلُوا أَجْرَ الْفَرِيقَيْنِ كِلَيْهِمَا، فَذَلِكَ مَثَلُهُمْ وَمَثَلُ مَا قَبِلُوا مِنْ هَذَا النُّورِ ".
Бизга Муҳаммад ибн Алў ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди, у Бурайддан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан (розияллаҳу анҳу), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, у деди: «Мусулмонлар, яҳудий ва насоронинг мисоли — бир кишига ўхшайди: У бир қавмни кундуздан кечгача маълум ҳақга ишлаш учун ёллади. Улар унга куннинг ярмига қадар ишладилар, сўнг: Сен бизга шарт қилган ҳақингга бизнинг эҳтиёжимиз йўқ, биз қилган иш ҳам бекор, дедилар. У уларга: Бундай қилманглар, ишингизнинг қолганини тугатинглар ва ҳақингизни тўлиқ олинглар, деди. Улар бош тортиб, тарк этдилар. У улардан кейин икки ишчини ёллади ва уларга: Бу кунларингизнинг қолганини тугатинглар, сизларга мен уларга шарт қилган ҳақ (берилади), деди. Улар ишладилар, токи аср намози вақти бўлганда, иккиси: Биз қилган иш бекор, сен бизга белгилаган ҳақинг ўзингга (қолсин), дедилар. У иккаласига: Ишингизнинг қолганини тугатинглар, чунки кундуздан озгина нарса қолди, деди. Улар бош тортдилар. У бир қавмни кунларининг қолганини ишлаш учун ёллади. Улар кунларининг қолганини қуёш ботгунича ишладилар ва ҳар икки гуруҳнинг ҳам ҳақини тўлиқ олдилар. Бу — уларнинг ва шу нурдан (Исломдан) қабул қилган нарсаларининг мисолидир».