حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْخُلُ الْخَلاَءَ، فَأَحْمِلُ أَنَا وَغُلاَمٌ إِدَاوَةً مِنْ مَاءٍ، وَعَنَزَةً، يَسْتَنْجِي بِالْمَاءِ. تَابَعَهُ النَّضْرُ وَشَاذَانُ عَنْ شُعْبَةَ. الْعَنَزَةُ عَصًا عَلَيْهِ زُجٌّ.
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Ато ибн Абу Маймунадан ривоят қилди — у Анас ибн Моликни шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳожатхонага кирардилар; мен ва бир бола сувли идиш ва аназа (учи темирли таёқ) кўтариб (борардик); у киши сув билан истинжо қилардилар. Уни ан-Назр ва Шозон Шуъбадан (ривоят қилиб) мутоба қилди. Аназа — учида темир (зуж) бўлган таёқдир.