حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُقْبَلُ صَلاَةُ مَنْ أَحْدَثَ حَتَّى يَتَوَضَّأَ ". قَالَ رَجُلٌ مِنْ حَضْرَمَوْتَ مَا الْحَدَثُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ فُسَاءٌ أَوْ ضُرَاطٌ.
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ал-Ҳанзалий ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраззоқ хабар берди, у деди: бизга Маъмар, Ҳаммом ибн Мунаббиҳдан хабар бердики, у Абу Ҳурайрани шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳадас етган кишининг намози, токи таҳорат қилмагунча, қабул қилинмайди,» дедилар. Ҳазрамавтдан бир киши: «Ҳадас нима, эй Абу Ҳурайра?» деди. У: «(Овозсиз) ёки (овозли) шамол чиқишидир,» деди.