حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ حُمْرَانَ، مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَنَّهُ رَأَى عُثْمَانَ دَعَا بِوَضُوءٍ، فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ إِنَائِهِ، فَغَسَلَهُمَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِي الْوَضُوءِ، ثُمَّ تَمَضْمَضَ، وَاسْتَنْشَقَ، وَاسْتَنْثَرَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلاَثًا، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ، ثُمَّ غَسَلَ كُلَّ رِجْلٍ ثَلاَثًا، ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا وَقَالَ " مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ، لاَ يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ".
Бизга Абул-Ямон ривоят қилди, у деди: бизга Шуайб, аз-Зуҳрийдан хабар берди, у деди: менга Ато ибн Язид, Усмон ибн Аффоннинг озод қилган қули Ҳумрондан хабар бердики, у Усмонни таҳорат (суви) сўраб, идишидан қўлларига (сув) қуйиб, уларни уч марта ювганини кўрди; сўнг ўнг қўлини таҳорат (суви)га солиб, ғарғара қилди, (бурнига) сув тортди ва қоқиб тозалади; сўнг юзини уч марта, қўлларини тирсакларигача уч мартадан ювди; сўнг бошига маш тортди; сўнг ҳар бир оёғини уч мартадан ювди. Кейин: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни мана шу таҳоратимга ўхшатиб таҳорат қилаётганини кўрдим, ва у: ‹Ким мана шу таҳоратимга ўхшатиб таҳорат қилса, сўнг икки ракаат намоз ўқиб, уларда ўзича гаплашмаса, Аллаҳ унинг олдинги гуноҳини кечиради›, дедилар,» деди.