حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، وَقُتَيْبَةُ، قَالاَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَرِبَ لَبَنًا، فَمَضْمَضَ وَقَالَ " إِنَّ لَهُ دَسَمًا ". تَابَعَهُ يُونُسُ وَصَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ عَنِ الزُّهْرِيِّ.
Бизга Яҳё ибн Букайр ва Қутайба ривоят қилдилар, иккиси деди: бизга ал-Лайс, Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сут ичдилар, сўнг ғарғара қилиб: «Унда ёғлилик бор,» дедилар. Уни Юнус ва Солиҳ ибн Кайсан аз-Зуҳрийдан (ривоят қилиб) мутоба қилдилар.