حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَنْ فَأْرَةٍ سَقَطَتْ فِي سَمْنٍ فَقَالَ " أَلْقُوهَا وَمَا حَوْلَهَا فَاطْرَحُوهُ. وَكُلُوا سَمْنَكُمْ ".
Бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: менга Молик, Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан, у Маймунадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ёғга тушиб (ўлиб) қолган сичқон ҳақида сўралди. У: «Уни ва атрофидаги (ёғ)ни олиб ташланглар; ёғингизни эса еяверинглар,» дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَنْ فَأْرَةٍ سَقَطَتْ فِي سَمْنٍ فَقَالَ " خُذُوهَا وَمَا حَوْلَهَا فَاطْرَحُوهُ ". قَالَ مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ مَا لاَ أُحْصِيهِ يَقُولُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مَيْمُونَةَ.
Бизга Али ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: бизга Маън ривоят қилди, у деди: бизга Молик, Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба ибн Масъуддан, у Ибн Аббосдан, у Маймунадан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ёғга тушиб қолган сичқон ҳақида сўралди. У: «Уни ва атрофидаги (ёғ)ни олиб, ташланглар,» дедилар. Маън деди: Молик бизга буни санаб бўлмайдиган (даражада кўп) марта: «Ибн Аббосдан, у Маймунадан» деб ривоят қилди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كُلُّ كَلْمٍ يُكْلَمُهُ الْمُسْلِمُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَكُونُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَهَيْئَتِهَا إِذْ طُعِنَتْ، تَفَجَّرُ دَمًا، اللَّوْنُ لَوْنُ الدَّمِ، وَالْعَرْفُ عَرْفُ الْمِسْكِ ".
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Маъмар, Ҳаммом ибн Мунаббиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан хабар берди, у дедилар: «Мусулмон Аллаҳ йўлида олган ҳар бир жароҳат, қиёмат куни — янги яраланган пайтидаги ҳолатидек — қон отилиб (туради): ранги қон ранги, ҳиди мушк ҳиди (бўлади).»