حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَتِ الأَنْصَارُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اقْسِمْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ إِخْوَانِنَا النَّخِيلَ. قَالَ " لاَ ". فَقَالُوا تَكْفُونَا الْمَئُونَةَ وَنُشْرِكُكُمْ فِي الثَّمَرَةِ. قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا.
Бизга Ҳакам ибн Нофеъ ривоят қилди, бизга Шуайб хабар берди, бизга Абуззинод ривоят қилди, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у деди: Ансор Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: Биз билан биродарларимиз (муҳожирлар) орасида хурмозорларни тақсимла, дедилар. У: «Йўқ», деди. Улар: (Унда) бизга (ишлаш) машаққатида кифоя қилинг (ёрдам беринг), биз сизни мевада шерик қилайлик, дедилар. Улар: Эшитдик ва итоат қилдик, дедилар.