بَابٌ في الشُّرْبِ، وَمَنْ رَأَى صَدَقَةَ الْمَاءِ وَهِبَتَهُ وَوَصِيَّتَهُ جَائِزَةً، مَقْسُومًا كَانَ أَوْ غَيْرَ مَقْسُومٍ
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِقَدَحٍ فَشَرِبَ مِنْهُ، وَعَنْ يَمِينِهِ غُلاَمٌ أَصْغَرُ الْقَوْمِ، وَالأَشْيَاخُ عَنْ يَسَارِهِ فَقَالَ " يَا غُلاَمُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أُعْطِيَهُ الأَشْيَاخَ ". قَالَ مَا كُنْتُ لأُوثِرَ بِفَضْلِي مِنْكَ أَحَدًا يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَأَعْطَاهُ إِيَّاهُ.
Бизга Саид ибн Абу Марям ривоят қилди, бизга Абу Ғассон ривоят қилди, у деди: Менга Абу Ҳозим ривоят қилди, у Саҳл ибн Саъддан (розияллаҳу анҳу), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бир қадаҳ (ичимлик) келтирилди, у ундан ичди. Унинг ўнг томонида қавмнинг энг ёши бир бола, чаплари (томонида) эса кексалар бор эди. У деди: «Эй бола, мен буни кексаларга беришимга изн берасанми?» У деди: Мен сендан (қолган) улушимни ҳеч кимга афзал кўрмас эдим (бермас эдим), ё Расулуллаҳ. Шунда у уни унга (болага) берди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهَا حُلِبَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَاةٌ دَاجِنٌ وَهْىَ فِي دَارِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، وَشِيبَ لَبَنُهَا بِمَاءٍ مِنَ الْبِئْرِ الَّتِي فِي دَارِ أَنَسٍ، فَأَعْطَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْقَدَحَ فَشَرِبَ مِنْهُ، حَتَّى إِذَا نَزَعَ الْقَدَحَ مِنْ فِيهِ، وَعَلَى يَسَارِهِ أَبُو بَكْرٍ وَعَنْ يَمِينِهِ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ عُمَرُ وَخَافَ أَنْ يُعْطِيَهُ الأَعْرَابِيَّ أَعْطِ أَبَا بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ عِنْدَكَ. فَأَعْطَاهُ الأَعْرَابِيَّ الَّذِي عَلَى يَمِينِهِ، ثُمَّ قَالَ " الأَيْمَنَ فَالأَيْمَنَ ".
Бизга Абулямон ривоят қилди, бизга Шуайб хабар берди, у Зуҳрийдан, у деди: Менга Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу) ривоят қилди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) учун бир уй қўйи (дожин) соғилди — у Анас ибн Моликнинг уйида эди — ва унинг сути Анаснинг уйидаги қудуқ суви билан аралаштирилди. У (сутни) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га — қадаҳни — берди, у ундан ичди. Токи қадаҳни оғзидан олганда, унинг чап томонида Абу Бакр, ўнг томонида бадавий бор эди. Умар — уни бадавийга бериб қўйишидан қўрқиб — деди: Абу Бакрга бер, ё Расулуллаҳ, ёнингдагига (яъни Абу Бакрга). Лекин у уни ўнг томонидаги бадавийга берди, сўнг деди: «Ўнг томондаги, сўнг ўнг томондаги».