باب مَنِ اشْتَرَى بِالدَّيْنِ وَلَيْسَ عِنْدَهُ ثَمَنُهُ، أَوْ لَيْسَ بِحَضْرَتِهِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَيْفَ تَرَى بَعِيرَكَ أَتَبِيعُنِيهِ ". قُلْتُ نَعَمْ. فَبِعْتُهُ إِيَّاهُ، فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ غَدَوْتُ إِلَيْهِ بِالْبَعِيرِ، فَأَعْطَانِي ثَمَنَهُ.
Бизга Муҳаммад ривоят қилди, бизга Жарир хабар берди, у Муғирадан, у Шаъбийдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ғазот қилдим. У деди: «Туянгни қандай кўрасан, уни менга сотасанми?» Мен: Ҳа, дедим. Мен уни унга сотдим. У Мадинага келганда, мен унга туя билан эрталаб келдим. У менга унинг баҳосини берди.
حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ تَذَاكَرْنَا عِنْدَ إِبْرَاهِيمَ الرَّهْنَ فِي السَّلَمِ فَقَالَ حَدَّثَنِي الأَسْوَدُ عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اشْتَرَى طَعَامًا مِنْ يَهُودِيٍّ إِلَى أَجَلٍ، وَرَهَنَهُ دِرْعًا مِنْ حَدِيدٍ.
Бизга Муалла ибн Асад ривоят қилди, бизга Абдулвоҳид ривоят қилди, бизга Аъмаш ривоят қилди, у деди: Биз Иброҳимнинг олдида саламдаги гаровни музокара қилдик. У деди: Менга Асвад, Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир яҳудийдан муддатга таом сотиб олди ва унга темир совутни гаровга қўйди.