حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَعْتَقَ رَجُلٌ غُلاَمًا لَهُ عَنْ دُبُرٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يَشْتَرِيهِ مِنِّي ". فَاشْتَرَاهُ نُعَيْمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، فَأَخَذَ ثَمَنَهُ، فَدَفَعَهُ إِلَيْهِ.
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Ҳусайн Муаллим ривоят қилди, бизга Ато ибн Абу Робоҳ ривоят қилди, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Бир киши ўз қулини ўлимидан кейин озод қилишни белгилаб (мудаббар) қўйган эди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни мендан ким сотиб олади?» деди. Уни Нуайм ибн Абдуллаҳ сотиб олди. У (Набий) унинг баҳосини олиб, унга берди.