حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنْ حُذَيْفَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَاتَ رَجُلٌ، فَقِيلَ لَهُ قَالَ كُنْتُ أُبَايِعُ النَّاسَ، فَأَتَجَوَّزُ عَنِ الْمُوسِرِ، وَأُخَفِّفُ عَنِ الْمُعْسِرِ، فَغُفِرَ لَهُ ". قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ سَمِعْتُهُ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Бизга Муслим ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Абдулмаликдан, у Рибъийдан, у Ҳузайфадан (розияллаҳу анҳу), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганини эшитдим: «Бир киши ўлди, унга (қабрда): (Нима қилдинг?) дейилди. У: Мен одамлар билан савдо қилар эдим, бойга (тўловда) енгиллик қилар, камбағалга ҳам енгиллатар эдим, деди. Шунда унга мағфират қилинди». Абу Масъуд деди: Мен буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитдим.