حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ،. وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ، سَمِعْتُ سُوَيْدَ بْنَ غَفَلَةَ، قَالَ لَقِيتُ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ أَخَذْتُ صُرَّةً مِائَةَ دِينَارٍ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً". فَعَرَّفْتُهَا حَوْلَهَا فَلَمْ أَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهَا، ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً " فَعَرَّفْتُهَا فَلَمْ أَجِدْ، ثُمَّ أَتَيْتُهُ ثَلاَثًا فَقَالَ " احْفَظْ وِعَاءَهَا وَعَدَدَهَا وَوِكَاءَهَا، فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا، وَإِلاَّ فَاسْتَمْتِعْ بِهَا ". فَاسْتَمْتَعْتُ فَلَقِيتُهُ بَعْدُ بِمَكَّةَ فَقَالَ لاَ أَدْرِي ثَلاَثَةَ أَحْوَالٍ أَوْ حَوْلاً وَاحِدًا.
Бизга Одам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди; ва менга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Ғундар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Саламадан, мен Сувайд ибн Ғафалани эшитдим, у деди: Мен Убай ибн Каъбни (розияллаҳу анҳу) учратдим. У деди: Мен юз динорли бир ҳамён (сурра) топиб олдим ва уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келтирдим. У: «Уни бир йил (эълон қилиб) танитиб юр», деди. Мен уни бир йил танитдим, лекин уни танийдиган бировни топмадим. Сўнг унга келдим, у: «Уни бир йил танитиб юр», деди. Мен уни танитдим, лекин (эгасини) топмадим. Сўнг унга учинчи марта келдим, у: «Унинг идиши, сони ва боғичини сақла, агар эгаси келса (бер), акс ҳолда ундан фойдаланавер», деди. Мен фойдаландим. Мен уни кейин Маккада учратдим, у: Билмайман, уч йилми ёки бир йилми (танитдим), деди.