حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا، أَوْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْ أَرْبَعَةٍ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ، حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ، وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ، وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ، وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ ".
Бизга Бишр ибн Холид ривоят қилди, бизга Муҳаммад хабар берди, у Шуъбадан, у Сулаймондан, у Абдуллаҳ ибн Муррадан, у Масруқдан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан (розияллаҳу анҳумо), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, у деди: «Тўрт (хислат) борки, кимда улар бўлса, у мунофиқ бўлади; ёки кимда тўртидан бир хислат бўлса, унда нифоқдан бир хислат бўлади, токи уни тарк этгунча: гаплашса ёлғон айтади, ваъда қилса хилоф қилади, аҳд қилса хиёнат қилади, жанжаллашса ҳаддан ошади (фожирлик қилади)».