حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي قَتَادَةُ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ الْمَازِنِيِّ، قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَمْشِي، مَعَ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ آخِذٌ بِيَدِهِ إِذْ عَرَضَ رَجُلٌ، فَقَالَ كَيْفَ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي النَّجْوَى فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ اللَّهَ يُدْنِي الْمُؤْمِنَ فَيَضَعُ عَلَيْهِ كَنَفَهُ، وَيَسْتُرُهُ فَيَقُولُ أَتَعْرِفُ ذَنْبَ كَذَا أَتَعْرِفُ ذَنْبَ كَذَا فَيَقُولُ نَعَمْ أَىْ رَبِّ. حَتَّى إِذَا قَرَّرَهُ بِذُنُوبِهِ وَرَأَى فِي نَفْسِهِ أَنَّهُ هَلَكَ قَالَ سَتَرْتُهَا عَلَيْكَ فِي الدُّنْيَا، وَأَنَا أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ. فَيُعْطَى كِتَابَ حَسَنَاتِهِ، وَأَمَّا الْكَافِرُ وَالْمُنَافِقُونَ فَيَقُولُ الأَشْهَادُ هَؤُلاَءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى رَبِّهِمْ، أَلاَ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ ".
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммом ривоят қилди, у деди: Менга Қатода хабар берди, у Сафвон ибн Муҳриз Мозинийдан, у деди: Мен Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) билан, унинг қўлидан тутган ҳолда юриб кетаётганимда, бир киши кўндаланг келиб: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни нажво (яширин суҳбат) ҳақида қандай эшитдинг? деди. У: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганини эшитдим, деди: «Албатта Аллаҳ мўминни яқинлаштириб, унга ўз (раҳмат) паноҳини қўяди ва уни тўсади (яширади), сўнг: Фалон гуноҳни биласанми? Фалон гуноҳни биласанми? дейди. У: Ҳа, эй Роббим, дейди. Токи уни гуноҳларига иқрор қилдириб, у ўзича ҳалок бўлдим деб ўйлаганда, У: Мен уларни сенга дунёда тўсган (яширган) эдим, бугун эса мен уларни сенга мағфират қиламан, дейди. Унга ҳасанатлари (савоб)нинг китоби берилади. Кофир ва мунофиқларга келсак, гувоҳлар: Мана шулар Роббига ёлғон сўзлаганлар, огоҳ бўлинглар, Аллаҳнинг лаънати золимлар устидадир, дейдилар».