حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَانَ رَجُلٌ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ، يُقَالُ لَهُ جُرَيْجٌ، يُصَلِّي، فَجَاءَتْهُ أُمُّهُ فَدَعَتْهُ، فَأَبَى أَنْ يُجِيبَهَا، فَقَالَ أُجِيبُهَا أَوْ أُصَلِّي ثُمَّ أَتَتْهُ، فَقَالَتِ اللَّهُمَّ لاَ تُمِتْهُ حَتَّى تُرِيَهُ الْمُومِسَاتِ. وَكَانَ جُرَيْجٌ فِي صَوْمَعَتِهِ، فَقَالَتِ امْرَأَةٌ لأَفْتِنَنَّ جُرَيْجًا. فَتَعَرَّضَتْ لَهُ فَكَلَّمَتْهُ فَأَبَى، فَأَتَتْ رَاعِيًا، فَأَمْكَنَتْهُ مِنْ نَفْسِهَا فَوَلَدَتْ غُلاَمًا، فَقَالَتْ هُوَ مِنْ جُرَيْجٍ. فَأَتَوْهُ، وَكَسَرُوا صَوْمَعَتَهُ فَأَنْزَلُوهُ وَسَبُّوهُ، فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ أَتَى الْغُلاَمَ، فَقَالَ مَنْ أَبُوكَ يَا غُلاَمُ قَالَ الرَّاعِي. قَالُوا نَبْنِي صَوْمَعَتَكَ مِنْ ذَهَبٍ. قَالَ لاَ إِلاَّ مِنْ طِينٍ ".
Бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Жарир ибн Ҳозим ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Сириндан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Бани Исроилда Журайж деган бир киши бор эди, у намоз ўқиётган эди. Онаси келиб уни чақирди, у унга жавоб беришдан тортинди ва: Унга жавоб берайми ёки намоз ўқиайми? деди. Сўнг у (яна) келди (лекин у намозда эди). У (она): Аллаҳим, уни — токи унга фоҳишаларни кўрсатмагунинча — ўлдирма, деди. Журайж ўз ибодатхонасида эди. Бир аёл: Мен албатта Журайжни фитнага соламан, деди. У унга (ўзини) кўрсатди ва у билан гаплашди, у (Журайж) бош тортди. У бир чўпон(нинг олдига) борди ва унга ўзини имкон берди (зино қилди), сўнг бир ўғил туғди ва: У Журайждан, деди. Улар унга келиб, ибодатхонасини синдирдилар, уни (пастга) тушириб, уни сўкдилар. У таҳорат олиб, намоз ўқиди, сўнг бола(нинг олдига) келиб: Эй бола, отанг ким? деди. У: Чўпон, деди. Улар: Ибодатхонангни олтиндан қурамизми? деди. У: Йўқ, фақат лойдан (қил), деди».