حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي وَاقِدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدٌ ابْنُ مَرْجَانَةَ، صَاحِبُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ قَالَ لِي أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا رَجُلٍ أَعْتَقَ امْرَأً مُسْلِمًا اسْتَنْقَذَ اللَّهُ بِكُلِّ عُضْوٍ مِنْهُ عُضْوًا مِنْهُ مِنَ النَّارِ ". قَالَ سَعِيدٌ ابْنُ مَرْجَانَةَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَعَمَدَ عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ ـ رضى الله عنهما ـ إِلَى عَبْدٍ لَهُ قَدْ أَعْطَاهُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ عَشَرَةَ آلاَفِ دِرْهَمٍ ـ أَوْ أَلْفَ دِينَارٍ ـ فَأَعْتَقَهُ.
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Осим ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: Менга Воқид ибн Муҳаммад ривоят қилди, у деди: Менга Саид ибн Маржона — Али ибн Ҳусайннинг шериги — ривоят қилди: Менга Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Қайси бир киши бир мусулмон инсонни озод қилса, Аллаҳ ундаги ҳар бир аъзога (бадалига) ундан бир аъзони дўзахдан қутқаради». Саид ибн Маржона деди: Мен Али ибн Ҳусайннинг олдига бордим, Али ибн Ҳусайн (розияллаҳу анҳумо) ўз қулига қасд қилди — Абдуллаҳ ибн Жаъфар унга у (қул) учун ўн минг дирҳам — ёки минг динор — берган эди — ва уни озод қилди.