باب بَيْعِ الْوَلاَءِ وَهِبَتِهِ
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ بَيْعِ الْوَلاَءِ، وَعَنْ هِبَتِهِ.
Бизга Абулвалид ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: Менга Абдуллаҳ ибн Динор хабар берди, мен Ибн Умарни (розияллаҳу анҳумо) шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) валони сотишдан ва уни ҳиба (ҳадя) қилишдан ман қилди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتِ اشْتَرَيْتُ بَرِيرَةَ فَاشْتَرَطَ أَهْلُهَا وَلاَءَهَا، فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَعْتِقِيهَا، فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْطَى الْوَرِقَ ". فَأَعْتَقْتُهَا، فَدَعَاهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَخَيَّرَهَا مِنْ زَوْجِهَا فَقَالَتْ لَوْ أَعْطَانِي كَذَا وَكَذَا مَا ثَبَتُّ عِنْدَهُ. فَاخْتَارَتْ نَفْسَهَا.
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, у Мансурдан, у Иброҳимдан, у Асваддан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо), у деди: Мен Барирани сотиб олдим, унинг хўжайинлари валосини (ўзларига) шарт қилдилар. Мен буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га зикр қилдим. У: «Уни озод қил, чунки вало кумуш (пул) берган кишигадир», деди. Мен уни озод қилдим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни чақириб, эриндан (қолишни ёки ажрашни) ихтиёрли қилди. У: Агар у (эр) менга шунча-шунча берса ҳам, мен унинг ҳузурида қолмас эдим, деди. У ўзини (ажрашни) танлади.