حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَعْتَقَ رَجُلٌ مِنَّا عَبْدًا لَهُ عَنْ دُبُرٍ، فَدَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِهِ فَبَاعَهُ. قَالَ جَابِرٌ مَاتَ الْغُلاَمُ عَامَ أَوَّلَ.
Бизга Одам ибн Абу Иёс ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, бизга Амр ибн Динор ривоят қилди, мен Жобир ибн Абдуллаҳни (розияллаҳу анҳумо) эшитдим, у деди: Биздан бир киши ўз қулини ўлимидан кейинга (мудаббар қилиб) озод қилди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни чақириб (талаб қилди) ва уни сотди. Жобир деди: Бола (қул) ўтган йили ўлди.