حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ سُوَيْدٍ، سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِسَبْعٍ، وَنَهَانَا عَنْ سَبْعٍ. فَذَكَرَ عِيَادَةَ الْمَرِيضِ، وَاتِّبَاعَ الْجَنَائِزِ، وَتَشْمِيتَ الْعَاطِسِ، وَرَدَّ السَّلاَمِ، وَنَصْرَ الْمَظْلُومِ، وَإِجَابَةَ الدَّاعِي، وَإِبْرَارَ الْمُقْسِمِ.
Bizga Said ibn Robi' rivoyat qildi, bizga Shu'ba rivoyat qildi, u Ash'as ibn Sulaymdan, u dedi: Men Muoviya ibn Suvaydni eshitdim, men Baro ibn Ozibni (roziyallahu anhumo) eshitdim, u dedi: Nabiy (sollallahu alayhi vasallam) bizni yettita (ish)ga buyurdi va yettita (ish)dan man qildi. U: bemorni borib ko'rish, janozalarga ergashish, aksa urganga «yarhamukallah« deyish, salomga javob qaytarish, mazlumga yordam berish, chaqiruvchi(taklif)ga javob berish va qasam ichuvchini (qasamida) sodiq chiqarish(ni zikr qildi).