حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ كُنْتُ رَجُلاً مَذَّاءً فَأَمَرْتُ رَجُلاً أَنْ يَسْأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لِمَكَانِ ابْنَتِهِ فَسَأَلَ فَقَالَ " تَوَضَّأْ وَاغْسِلْ ذَكَرَكَ ".
Бизга Абул-Валид ривоят қилди, у деди: бизга Зоида, Абу Ҳасиндан, у Абу Абдурраҳмондан, у Алидан ривоят қилди, у деди: Мен мадҳи кўп (чиқадиган) киши эдим. Қизи (Фотима) сабабли (уялиб), бир кишига Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрашни буюрдим. У сўради. У: «Таҳорат қил ва авратингни юв,» дедилар.