Ёлғиз, яланғоч ғусл қилиш

G'usl kitobi · 2 ҳадис

باب مَنِ اغْتَسَلَ عُرْيَانًا وَحْدَهُ فِي الْخَلْوَةِ، وَمَنْ تَسَتَّرَ فَالتَّسَتُّرُ أَفْضَلُ

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَغْتَسِلُونَ عُرَاةً، يَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ، وَكَانَ مُوسَى يَغْتَسِلُ وَحْدَهُ، فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا يَمْنَعُ مُوسَى أَنْ يَغْتَسِلَ مَعَنَا إِلاَّ أَنَّهُ آدَرُ، فَذَهَبَ مَرَّةً يَغْتَسِلُ، فَوَضَعَ ثَوْبَهُ عَلَى حَجَرٍ، فَفَرَّ الْحَجَرُ بِثَوْبِهِ، فَخَرَجَ مُوسَى فِي إِثْرِهِ يَقُولُ ثَوْبِي يَا حَجَرُ‏.‏ حَتَّى نَظَرَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى مُوسَى، فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا بِمُوسَى مِنْ بَأْسٍ‏.‏ وَأَخَذَ ثَوْبَهُ، فَطَفِقَ بِالْحَجَرِ ضَرْبًا ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَنَدَبٌ بِالْحَجَرِ سِتَّةٌ أَوْ سَبْعَةٌ ضَرْبًا بِالْحَجَرِ‏.‏

Бизга Ишоқ ибн Наср ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраззоқ, Маъмардан, у Ҳаммом ибн Мунаббиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди, у дедилар: «Бани Исроил яланғоч (ҳолда) ғусл қилардилар, бир-бирларига қарардилар. Мусо эса ёлғиз ғусл қиларди. Шунда улар: ‹Аллаҳга қасамки, Мусони биз билан бирга ғусл қилишдан фақат мояклари шишганлиги тўсиб турибди›, дедилар. Бир куни у ғусл қилгани бориб, кийимини бир тошга қўйди. Тош кийими билан қочиб кетди. Мусо унинг ортидан: ‹Кийимим, эй тош!› дея чиқди. Ниҳоят, Бани Исроил Мусога қаради ва: ‹Аллаҳга қасамки, Мусода ҳеч қандай нуқсон йўқ экан›, дедилар. У кийимини олди ва тошни ура бошлади.» Абу Ҳурайра деди: Аллаҳга қасамки, тошда олти ёки етти (марта) тош урилган из (бор) эди.

وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ بَيْنَا أَيُّوبُ يَغْتَسِلُ عُرْيَانًا فَخَرَّ عَلَيْهِ جَرَادٌ مِنْ ذَهَبٍ، فَجَعَلَ أَيُّوبُ يَحْتَثِي فِي ثَوْبِهِ، فَنَادَاهُ رَبُّهُ يَا أَيُّوبُ، أَلَمْ أَكُنْ أَغْنَيْتُكَ عَمَّا تَرَى قَالَ بَلَى وَعِزَّتِكَ وَلَكِنْ لاَ غِنَى بِي عَنْ بَرَكَتِكَ ‏"‏‏.‏ وَرَوَاهُ إِبْرَاهِيمُ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ صَفْوَانَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ بَيْنَا أَيُّوبُ يَغْتَسِلُ عُرْيَانًا ‏"‏‏.‏

Ва Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилиб), у дедилар: «Айюб яланғоч (ҳолда) ғусл қилиб турганида, устига олтиндан (ясалган) чигирткалар тушди. Айюб уларни кийимига ҳовучлай бошлади. Шунда Роббиси унга: ‹Эй Айюб, Мен сени кўриб турганинг (нарса)дан бениёз қилмаганмидим?› деб нидо қилди. У: ‹Ҳа, иззатингга қасамки; лекин Сенинг баракатингдан бениёз эмасман›, деди.» Уни Иброҳим Мусо ибн Уқбадан, у Сафвондан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Айюб яланғоч ғусл қилиб турганида» (деб) ривоят қилди.