حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرٌ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَقِيَهُ فِي بَعْضِ طَرِيقِ الْمَدِينَةِ وَهْوَ جُنُبٌ، فَانْخَنَسْتُ مِنْهُ، فَذَهَبَ فَاغْتَسَلَ، ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ " أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ". قَالَ كُنْتُ جُنُبًا، فَكَرِهْتُ أَنْ أُجَالِسَكَ وَأَنَا عَلَى غَيْرِ طَهَارَةٍ. فَقَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ، إِنَّ الْمُؤْمِنَ لاَ يَنْجُسُ ".
Бизга Али ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Бакр, Абу Рофиъдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни Мадина йўлларидан бирида учратдилар — у (Абу Ҳурайра) жанобатли эди. Мен у кишидан (сездирмай) яшириниб чиқиб кетдим, бориб ғусл қилдим, сўнг келдим. У: «Қаерда эдинг, эй Абу Ҳурайра?» дедилар. У: «Мен жанобатли эдим, таҳоратсиз ҳолда сиз билан бирга ўтиришни ёқтирмадим,» деди. У: «Субҳаналлаҳ! Албатта мўмин нажас (нопок) бўлмайди,» дедилар.