باب الْجُنُبُ يَخْرُجُ وَيَمْشِي فِي السُّوقِ وَغَيْرِهِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَطُوفُ عَلَى نِسَائِهِ فِي اللَّيْلَةِ الْوَاحِدَةِ، وَلَهُ يَوْمَئِذٍ تِسْعُ نِسْوَةٍ.
Бизга Абдул-Аъло ибн Ҳаммод ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, у деди: бизга Саид, Қатодадан ривоят қилдики, Анас ибн Молик уларга ривоят қилдики, Аллаҳнинг пайғамбари (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кечада хотинларини (айланиб) зиёрат қилардилар — ўша кунлари у кишининг тўққиз аёли бор эди.
حَدَّثَنَا عَيَّاشٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا جُنُبٌ، فَأَخَذَ بِيَدِي، فَمَشَيْتُ مَعَهُ حَتَّى قَعَدَ فَانْسَلَلْتُ، فَأَتَيْتُ الرَّحْلَ، فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ وَهْوَ قَاعِدٌ فَقَالَ " أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هِرٍّ " فَقُلْتُ لَهُ. فَقَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ يَا أَبَا هِرٍّ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لاَ يَنْجُسُ ".
Бизга Айёш ривоят қилди, у деди: бизга Абдул-Аъло ривоят қилди, бизга Ҳумайд, Бакрдан, у Абу Рофиъдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени учратдилар — мен жанобатли эдим. У киши қўлимдан ушладилар; мен у киши билан бирга юрдим, токи у киши ўтиргунча. Сўнг мен (сездирмай) сирғалиб чиқиб, манзилга (уйга) бориб, ғусл қилдим, кейин келдим — у киши (ҳали) ўтирган эдилар. У: «Қаерда эдинг, эй Абу Ҳир?» дедилар. Мен унга (бўлганини) айтдим. У: «Субҳаналлаҳ, эй Абу Ҳир! Албатта мўмин нажас бўлмайди,» дедилар.